Status Updates From The Cambridge Companion to ...

بودلر در اشعار منثور خود از موضع قهرمانانه پرسه‌زن دست می‌کشد و تصویری از فلاکت رقت‌بار مادی و اخلاقی شهر مدرن ترسیم می‌کند که اکنون از گذشته خود جدا شده است. شاعر بر تصاویر تهی و دوردست خود در آینه تمرکز می‌کند که حین گذر بی‌اراده از میان خیابان‌ها و پارک‌های عمومی پاریس یا نشستن در کافه‌های پرزرق و برق، مانند شعر "چشمان تهیدستان" آن‌ها را به چنگ می‌آورد. به نظر لور کاتساروس،شهر گذشته‌ها را دیگر نمی‌توان به یاد آورد

در نوشته‌های قرن نوزدهم، سیمای پرسه‌زن الگویی جدید از تماشاگری شهری ارائه داد که عوض تاکید بر امکان‌هایی که شهر برای برخوردهای اجتماعی در اختیار فرد می‌گذاشت، بر تجربه تماشاگر منفرد تاکید می‌کرد

میشل دوسرتو، نظریه‌پرداز فضای شهری، د رمقاله خود با عنوان "پیاده روی در شهر" با دیدگاهی که از بالا به شهر می‌نگرد_ یعنی نگاهی دورنما و سراسرنما_ و اعمال روزمره ساکنان شهر را "آن پایین" زیر نظر می‌گیرد مخالفت می‌کند. شهروندانی که پیاده شهر را می‌پیمایند، در مراسم شهری(و مدنی) شرکت می‌کنند، اما از "کلیت‌بخشی‌های خیالی که چشم آن را ایجاد می‌کند" یعنی چشم‌انداز از بالا، می‌گریزند.

صفخه ۹۸

اگر برای یهودییان، معبد اورشلیم است که اهمیت دارد، برای مسیحیان اورشلیم مسیری را در پی دارد که عیسی، مصلوب شدن او و مرگ او، آن را تقدس بخشیده است. محل آرامگاهی که بنا به روایت، میبح از آنجا رستاخیز کرده و از مرگ برخاسته، ناحیه کلیسای مسیحی در شهر قدیم است. اما هر دوی این گزارشهای باستانی درباره شهر در حسی از خسران به هم می‌پیوندند که با نابودی مکانی مقدس یا انسانی مقدس و آرزوهای رقیب برای بازپس‌گیری آن همراه است.

کشف پرسپکتیو به دست فیلیپو برونلسکی در اوایل قرن پانزدهم بدین معنا بود که از آن پس نقاشان فضای شهری را موجودیتی همسان، همگن و تمامیت‌پذیر درک خواهند کرد، چنانکه در تابلوی سه‌لته منظره شهری آرمانی در اواخر قرن پانزدهم منسوب به پیو دلا فرانچسکا به چشم می‌خورد

صفحه ۶۷

عابر موقعیت‌گرا که "شناور شدن" و رفتن بی‌هدف در میان شهر را می‌پذیرد، سوژگی و انتخاب آگاهانه را درون پرانتز می‌گذارد تا در مقابل "شتابان از میان محیط‌های متنوع گذر کند"، در حالی که "رفتار بازیگوشانه- سازنده" بدون فکر و ملاحظه او را به پیش می‌راند.