Status Updates From حوض سلطان، پایان کار مغان

این یکی سبکش با کتابای قبلی جولایی فرق داره، تا اینجا خیلی خوشم اومده. حتی یه صحنه ملال‌آور تا الان نبوده. طنز پر شیطنتی قاطی قلمش کرده که چندبار باعث شده بلند بلند بخندم!

هر بامداد، بی خبر از آن‌چه در طالع آن روزمان نگاشته شده، چشم بر روی دنیا می‌گشاییم. به راه‌های رفته و نارفته می‌اندیشیم و نمی‌دانیم در نهایت تمام راه‌ها مثل هم‌اند. چه از میان بوته زارها چه در بیابانی خشک، هیچ‌کدام به هیچ جا نمی‌رسند؛ هر چند بعضی سفری شاد را موجب می‌شوند و بعضی حضری پرتعب.در اولی اگر عاقل باشی و به مقصد نیندیشی، اوقات خوشی خواهی داشت، دیگری موجب می‌شود بر هستی‌ات لعنت بفرستی.

همه چیز را نمی‌شود با پول خرید.

گفت : اتفاقا، اتفاقا می‌شود آقا. این خرافه‌ها را فقرا و آدم‌های ندار اختراع کرده‌اند تا دلشان خنک شود که پول مایه خوشبختی نیست، پول غم می‌آورد،پول چرک است. پس چرا شاه و وزیر و گدا و عالم و عامی همه به دنبال پول هستند؟چیزهایی را که با پول می‌شود به دست آورد هزار سال با درویشی و قناعت و این اراجیف به دست نمی‌آید.بگذریم...