Status Updates From Frankfurt Seyahatnamesi

Yarabbi! Bu şehirde ufak bir yıkıntı, bir küçük ihmal, yerine konulması unutulmuş bir taş, kapatılmamış bir çukur yok mu? Bıçak gibi keskin hatları her tarafta yükselen bu kusursuz geometri içinde insan nefes darlıkları duyuyor. Medeniyetin bu kadarı fazla, Ruskin’in dediği gibi muhayyilenin mes’ut bir faaliyete girebilmesi için biraz harabe görmek de lâzım.

Mecbur olmadan el uzatabilecek bir Alman düşünemeyiz. Onun için dilenen bir Alman, bizi kendine acındırmak için fazla yalana ve alçalmağa muhtaç değildir. Bu bir hususî ahlâk mes’elesi.

Gözümü açar açmaz bana bütün sevdiklerimin ölüm haberini vermişlermiş gibi bir demir pençenin sıktığı yüreğimde birtakım gözyaşları sellerinin akacak yol bulmak üzere vücudumun duvarlarına başvurduğunu, bir bağırma, dövünme, yırtma ve kırma ihtiyacının sinir tellerimi tiril tiril titrettiğini duyardım.

“Güzel”, “yalan”ın çocuğudur.

Hasta telâkkisi bizde ve orada ne kadar birbirinden ayrı şeylerdi! Bizde hasta cezalandırılması lâzım bir kabahatli ve her türlü cefalara lâyık bir suçludur.

Almanya pembe ve büyük bir elmadır. Fakat içi kurtludur.

Garabete düşmeden iddia edilebilir ki, büyük bir hareket medeniyeti olan Avrupa medeniyeti çerçevesinde şeklin fikirden fazla ehemmiyeti vardır. Kafası ne olursa olsun bir insanın Avrupalı ünvanına hak kazanmak için mutlaka sırtında bir ceketi, ayağında bir pantalonu ve başında şu veya bu biçimde bir şapkası olmak lâzım. Bu hazin ve renksiz kıyafet, medeniyetin üniformasıdır.

Bu sırada gözüm kıvılcımlı, dumanlı semada ne tarafa gideceğini şaşıran bizim zavalli aya ilişti. Bu sarı ve perişan çehre bir gurbetzedenin acınacak çehresiydi.

“Bir sinek bir kartalı kaldırıp yere vurdu”

Gerçi hayat, kitaba sığmayacak kadar geniştir; fakat tekrarlarla doludur.

Ölüm, canları gece alır, acılar gece çözülür, kaza ve kader, gece işini görmeye koyulur.