Status Updates From یکلیا و تنهایی او

تمام شد و شب میام می نویسم راجبش ولی حیف که نسخه با سانسور من گرفتم و ۲۰ صفحه از کتابو من ندارم

آه چه راز سر به مهر و مضطربی! من با «او» از جهانی صحبت کردم که من و «او» در پشتش پنهان باشیم و انسان، در آن مطمئن و بی تزلزل زندگی کند. اما «او» عوض هر چیز به تماشاچی احتیاج داشت. «او» مثل يك سنگتراش، سنگی تراشید، به این سنگ زبان داد تا اسم او را بیاموزد و تلفظ کند. اوه! تلفظ، فقط تلفظ. اما زبان در راه دیگری بکار افتاد که فقط تلفظ نبود. راز سر بسته‌ی جنب و جوش داشت.

فکر کنم از اون کتاباست که چون دوسش دارم اونقدر آروم بخونم که تموم نشه.

عجب فضایی، واقعا که از یهود چه کم می‌دونم و خوندم، بعد اسفار این پر ارجاع‌ترینه و مدام مجبورم بپرسم، سرچ کنم و یادداشت بذارم روی کتاب.

ببخشید ولی انگار نویسنده یه دور غزلهای سلیمان رو خونده جوگیره شده گفته بذار برم یه کتابی هم بنویسم حالا