Status Updates From Don

ناگزیر در قید اعماق پرتگاهی هستیم که درون ماست.

مرگ یعنی پایان این دردها. مرگ رهایی است، خلاصی از همه چيز و مهم‌تر از همه، رهایی از خودم.

شب، اگر اجازه دهیم ، با دروغ‌های بی‌شاخ‌و‌دمش فریبمان می‌دهد. اما باز از درد و رسوایی حفظمان نمی‌کند.

به انبوه آدم‌ها خیره می‌شوید : نزدیک شدن بهشان بی فایده است

دیگر جایی برای شاخ‌و‌برگ‌ها نمانده، برای عمیق شدن، برای سایه روشن‌ها. آدم‌ها فقط دنبال نسبت‌های کلی‌اند. یکباره نگاهی به عمارت جهان می‌اندازند و کشفش می‌کنند: زینتی گسترده در فضا، فقط همین. بیشترین زایش‌ها در کم‌مایه‌ترین بسترها، آدم می‌فهمد که هیچ‌وقت از چیزی سر درنیاورده بود.

تا به اینجا ۱۵۰ صفحه فقط غرغر خواندم ...