Status Updates From Anak ng Lupa

I want my last book for 2019 to be something more personal: a Filipino book on agriculture. I’ve been writing about the industry for two years now, and yet I still find myself grappling, not knowing how I should tell stories that are not only close to the heart but to the stomach. Farmers are heroes 🙏🏽

Tarapitse: Tagalugas ng tubo na isinusubo roon ng mag-iilo, pinaiinog ng dalawang hayop na nakasingkaw sa buong maghapon.


Tumingin ako sa glossary para malaman ang ibig sabihin ng isang salita. Nung nabasa ko ang kahulugan, mas dumami pa tuloy ang kailangan kong malamang ibig sabihin.

Mukhang ito na ang simula ng pagbabago :(

...ngayon ay kasama kita,
sa dibdib ng lungsod,
sa bagwis ng ibang liwanag,
sa gunita mo lamang natutulay ko,
ang mga alaala ng pag-ibig.

Kapag ang maralita'y naging makasarili, magsisimula na ang kanilang pagkagapi. Wala na ang lakas ng marami. Iyon ang simula ng mga kabiguan. ~Ka Tulume

Alam niya ang dibdib ng lupa na sa isang magsasaka'y isang sinapupunan ng katotohanan at karanasan: saan may balaho, saan lumalalim ang bahay kung panay-panay ang buhos ng ulan, saan may naglulunggang bayawak o mapanganib na ulopong. Anupa't ang lupa ay isang bukas na aklat sa sinumang nag-ugat sa bukid, na ang bawat piraso ay may sariling karanasa't katangian na nagpasalin-salin sa kamalayan ng mga supling ng lupa.

Ke bagal magbasa. Ala eh! Pag tinatamad ka ngang kalabaw, ano na lang mapapala ng lupa? Charot

Dito sa' tin ang matatandang puno'y me mga kahapon. Ang mga ugat ng mga iyan'y buhay ng tao na patuloy na umaasa ng lakas at tibay ng dibdib ng lupa. ~Ka Tulume

Matapos kong basahin ang Kab. 10: Dadapitin na ang Nuno, ay biglang binalot ng karimlan ang kalangitan at bumuhos ang malakas ng ulan gaya ng pagbabadya ng unos sa pagtatapos ng nasabing kabanata.

Siyang tunay: minsan nga nama'y tinutularan ng buhay ang likhang-sining.

Matapos kong basahin ang Kab. 10: Dadapitin na ang Nuno, ay biglang binalot ng karimlan ang kalangitan at bumuhos ang malakas ng ulan gaya ng pagbabadya ng unos sa pagtatapos ng nasabing kabanata.

Siyang tunay: minsan nga nama'y tinutularan ng buhay ang likhang-sining.

Pare-pareho lang naman ang tao. Sa pagkakaibigan, di dapat humadlang ang katayuan.

Kabanata 4