Narine liked it

“Սկզբում նա տիկին Սիրարփի էր՝ լույս ու զեփյուռ, հետո ընկեր Սիրարփի՝ վիրավորված ու անառիկ, վերջում էլ պարզապես Սիրարփի՝ մագաղաթի գույնով, անթափանց դիմակով...”
― Vahagn Grigoryan, Ադամամութ

tags: հայ-գրականություն, վեպ

2 likes

No comments have been added yet.