Dimitri Gagua

“მეტროს ბოლო მატარებელი, ამის მერე სხვა რომ აღარ მოვა, ყველაზე სხვანაირია. ყველაზე სხვანაირი ხალხი უზის შიგნით. ისეთი სახეებით სხედან, გეგონება, უსასრულოდ აპირებენ აქ ჯდომას და მაგათი გაჩერება აწი აღარასოდეს აღარ მოვაო. მაგათი ჩანთები ყველაზე ბინძურია და პოლიეთილენის პარკები - ყველაზე შრაშუნა. მაგათ ნოკიებში ათამაშებული გველები - ყველაზე გრძელები და მოქნილები. ქალაქის ყველაზე დაღლილი ადამიანების ნახვა თუ მოგინდეთ, თბილისის მეტროს ბოლო მატარებელს დაელოდეთ და გაყევით. თეთრ-წითელ ინტერიერში შეაბიჯეთ და დაიკავეთ თქვენი კუთვნილი ადგილი ამ ხალხის გვერდით, სიღარიბის უკანასკნელ რაინდებად კურთხეულთა შორის.”
― გურამ მაცხონაშვილი, გლდანი [შეუძლებელი რომანი]:

“Zwischen Immer und Nie. Zwischen Immer und Nie. Between always and never.”
― André Aciman, Call Me by Your Name

“In one window looked two. One saw the rain and mud.
Other — green foliage ligature, spring and the sky is blue.
In one window looked two.”
― Omar Khayyám

“You can tell the character of every man when you see how he receives praise.”   Difficult”
― Seneca, On The Shortness Of Life (illustrated): & other life lessons for the 21st century