nananatte

“How I go to the wood

Ordinarily, I go to the woods alone, with not a single
friend, for they are all smilers and talkers and therefore
unsuitable.

I don’t really want to be witnessed talking to the catbirds
or hugging the old black oak tree. I have my way of
praying, as you no doubt have yours.

Besides, when I am alone I can become invisible. I can sit
on the top of a dune as motionless as an uprise of weeds,
until the foxes run by unconcerned. I can hear the almost
unhearable sound of the roses singing.

If you have ever gone to the woods with me, I must love
you very much.”
― Mary Oliver, Swan: Poems and Prose Poems

“That's the great secret of creativity. You treat ideas like cats: you make them follow you.”
― Ray Bradbury, Zen in the Art of Writing: Releasing the Creative Genius Within You

“กว่าคนเราจะรู้ถึงความหมายแท้จริงของการตายได้นั้น มันต้องใช้เวลา เมื่อได้รับข่าวว่าใครซักคน "ตาย" ไปแล้ว เรายังไม่เข้าใจความหมายของมันหรอก หัวใจของเราจะนิ่งงันอยู่ท่ามกลางคำพูดบางข่าวร้ายทางโทรศัพท์ ลอยคว้างอยู่กลางทางเดินในโรงพยาบาล มึนชาจับความรู้สึกไม่ได้อยู่ท่ามกลางผู้คนในงานศพ ในช่วงเวลาเหล่านั้น เราจะยังไม่เข้าใจเลยว่า "ตาย" มันหมายความว่าอย่างไร
เราจะมาเข้าใจเอาจริงๆ ก็ตอนที่เราหันหลังกลับไปมองสถานที่ซึ่งคนคนนั้นเคยอยู่ และไม่พบร่างของใครอยู่ที่นั่นอีกต่อไป เมื่อนั้นเองที่ความเศร้าจะโถมทับลงมาอย่างแท้จริง มันเป็นความเศร้าอันเกิดจากความเข้าใจ บางสิ่งบางอย่างที่หายไปจากชีวิตประจำวันมีฤทธิ์ทำให้มนุษย์เข้าใจถึงความหมายของความตายและการจากลา”
― จิดานันท์ เหลืองเพียรสมุท, วันหนึ่งความทรงจำจะทำให้คุณแตกสลาย

“เมื่อถูกใจก็คิดว่าเข้าใจ
เมื่อถูกขัดแย้งก็หวั่นไหว
เมื่อไม่เข้าใจจริงแท้ก็กราดเกรี้ยว”
― องอาจ ชัยชาญชีพ, ยอดมนุษย์ดาวเศร้า