nananatte

“dฉันรู้สึกว่างานเขียนหนังสือเหมาะกับฉัน ไม่ต้องวุ่นวายกับใคร
มีเพียงกระดาษ ดินสอ ตัวหนังสือ ตัวเรา ชีวิตกับความฝัน
แต่สำคัญต้องอ่านให้มาก ครุ่นคิดให้มาก และใช้ชีวิตให้มาก
ไม่มีใครที่ไหนสอนเรื่องพวกนี้ได้หรอก มันบ่มเพราะขึ้นด้วยประสบการณ์และเวลา
และไม่มีใครรู้หรอก ตัวเขาเองจะเขียนได้หรือเปล่า นอกจากจะลงมือเขียนเสียที
สำหรับฉันแล้ว งานเขียนหนังสือไม่ยากเลย
แต่ที่มันยากเย็นจนเลือดตาแทบกระเด็น คือเขียนให้ดีต่างหาก”
― อภิชาติ เพชรลีลา, อยากให้ลมหนาวหวนมาอีกครั้ง

“เมื่อถูกใจก็คิดว่าเข้าใจ
เมื่อถูกขัดแย้งก็หวั่นไหว
เมื่อไม่เข้าใจจริงแท้ก็กราดเกรี้ยว”
― องอาจ ชัยชาญชีพ, ยอดมนุษย์ดาวเศร้า

“กว่าคนเราจะรู้ถึงความหมายแท้จริงของการตายได้นั้น มันต้องใช้เวลา เมื่อได้รับข่าวว่าใครซักคน "ตาย" ไปแล้ว เรายังไม่เข้าใจความหมายของมันหรอก หัวใจของเราจะนิ่งงันอยู่ท่ามกลางคำพูดบางข่าวร้ายทางโทรศัพท์ ลอยคว้างอยู่กลางทางเดินในโรงพยาบาล มึนชาจับความรู้สึกไม่ได้อยู่ท่ามกลางผู้คนในงานศพ ในช่วงเวลาเหล่านั้น เราจะยังไม่เข้าใจเลยว่า "ตาย" มันหมายความว่าอย่างไร
เราจะมาเข้าใจเอาจริงๆ ก็ตอนที่เราหันหลังกลับไปมองสถานที่ซึ่งคนคนนั้นเคยอยู่ และไม่พบร่างของใครอยู่ที่นั่นอีกต่อไป เมื่อนั้นเองที่ความเศร้าจะโถมทับลงมาอย่างแท้จริง มันเป็นความเศร้าอันเกิดจากความเข้าใจ บางสิ่งบางอย่างที่หายไปจากชีวิตประจำวันมีฤทธิ์ทำให้มนุษย์เข้าใจถึงความหมายของความตายและการจากลา”
― จิดานันท์ เหลืองเพียรสมุท, วันหนึ่งความทรงจำจะทำให้คุณแตกสลาย

“คัต! ละครรักจบแล้วหวะเพื่อน มา กูจะบอกอะไรให้ มึงแม่งไม่ได้รักดากานดาจริงหรอก มึงรักภาพสีน้ำมันของมึงมากกว่า มึงแค่เลี้ยงความรักไม่สมหวัง ความเศร้ารวดร้าวที่มีต่อดากานดา ไว้เป็นเชื้อไฟเวลาสร้างงานศิลปะ นี่ไงความช้ำชอกมาแล้ว สุดแสนจะเจ็บปวด มึงเสพติดมัน ความอ้างว้าง ความโดดเดี่ยว”
― อภิชาติ เพชรลีลา, ไข่ย้อย ดากานดา