ناصر اسدی

“آدمي بارها و بارها در رؤياهاي شبانه‌ي خويش ناشناخته و چهره‌هاي بي‌صورت آن را تجربه‌كرده‌است و زماني كه خواسته‌است از تجربه‌اي فراتر از جهان ديدار سخن‌بگويد، به ساختن چهره‌هاي غريب و ماجراهاي شگرفي پرداخته‌است كه از جهان و زندگي روزمره‌ي او فاصله‌گرفته‌اند و به ياري نماد‌پردازي‌هاي گوناگون توانسته‌اند جهان ديگري بسازند كه آدمي هر‌گاه به آن مي‌نگرد، تجربه‌ي ديگرسان آن را از تجربه‌هاي اين جهاني تميز‌دهد.”
― محمد تقی حسن زاده توکلی

“کە ژن نەبوو... ژیان چییە
با هەزار ساڵیش من بژیم!؟
کە ماڵ مۆسیقای تیانەبوو
ئیتر "گوێ" بۆ ئەبێ؟”
― Sherko Bekas, شێرکۆ بێکەس

“من هیچ وقت حس نکردم، اون زن کنارم نیست. زنی که من داشتم و مادری که این بچه داشته، با مردن ناپدید نمی شه.

از رمان مردی که زندگی اش مرده بود
محمد تقی حسن زاده توکلی”
― محمد تقی حسن زاده توکلی

“طفلی به نام شادی، دیریست گم شده ست/ با چشم های روشن براق/ با گیسویی بلند به بالای آرزو/ هر کس ازو نشانی دارد ما را کند خبر/ این هم نشان ما :/ یک سو خلیج فارس / سوی دگر خزر”
― محمد رضا شفیعی کدکنی