merve

“Hepimizin yürüdüğü bu tümüyle karanlık ve ıssız yolda aydınlatacağımız tek yolun kendimizinki olduğunu ne zaman anlamıştım?”
― Banana Yoshimoto

“İnsanlar durumlara ya da dış kuvvetlere yenilmiyorlar; yenilgi içeriden hücum ediyor, diye düşündüm. Son gücümü de kaybetmiştim. Bitmesini istemediğim ama acı çekmek ve savaşmak için gücümün yetmediği bir şey gözlerimin önünde sona eriyordu. İçimde yalnızca kasvetli bir ümitsizlik vardı. Belki bir gün bundan daha aydınlık, güneş ışığı ve çiçeklerle dolu bir yerde bu konu üzerinde sakince düşünebilecektim. Fakat o zaman çok geç olmuş olacaktı.”
― Banana Yoshimoto

“Raskolnikov kalabalığa alışkın değildi, daha önce de söylendiği gibi, özellikle son zamanlarda her tür topluluktan kaçıyordu. Ama şimdi bir şey birdenbire onu insanlara doğru çekmiş, insanlarla bir arada olmaya susamıştı. Tam bir aydır içinde biriken can sıkıntısından ve gelgitli ruh halinden çok bunalmıştı; ne olursa olsun başka bir ortamda bulunmak, bir dakikalığına da olsa nefes almak istediği için, şu anda bütün pisliğine rağmen bu meyhanede olmaktan memnuniyet duyuyordu.”
― Dostoyevsky Fyodor, Crime and Punishment

“Kendisi hakkındaki pek çok şeyi, başkalarından aldığı bilgileri bir araya getirerek öğrenmişti. Yaşadığı bir olayı başka bir olayla karıştırıyordu; bir başka olayı da yalnızca kendi hayalinde yaşadığı başka bir olayın sonucu sanıyordu. Kimi zaman ona müthiş acı veren hastalıklı bir üzüntüye ve paniğe varan bir korkuya kapılıyordu. Ama bazen de bu korkulu durumun tam tersine, ölüm döşeğindeki insanların yaşadığı hastalıklı kayıtsızlığa benzer biçimde, dakikalarca, saatlerce, hatta günlerce apati halinde yattığını hatırlıyordu.”
― Dostoyevsky Fyodor