داستان كوتاه discussion
نوشته هاي ديگران
>
شتر نامه
date
newest »
newest »
Mod
.
.
.
مرا فریب باش ، آرام کن
Mod
ممنون می شم.
در ضمن کار در خور توجهی بود.
ممنون.
تر شمما شتري فهميده و با کمالات و ديوونه بودخوش نوشته بودي ديوونه...خوشمان آمد...مثل بقيه نوشته هات
نوشته هات رو منِدرونيت مينويسه نه خودت درست ميگم؟!ا
فارغ از ،بدي من
و تلخي تو
همه از اين گنداب
ارتزاق مي کنيم
(رزق که ميداني چيست؟)
ما هم شتريم
شتري تلخ و رميده
...
زيبا نوشتي، ديوونه ي عزيز
دیوانه جان وقتی عنوان کلامت را دیدم اصلا و تحت هیچ شرایطی فکر نمی کردم که این قدر غمگین باشد البته با قیاسی که با نقدها و نظارت می کردم و بسیار دور از انتظارم بودآنچه گفتی را با اجازه ات با نام خودت ذخیره می کنم البته اگر اجازه اش را به من بدهی
Mod
صالح جان کینه هم کلامی زنگوله وار است که ما با کوهان شتر می بندیم ور نه آن بد پوز را چه به این حرف ها
اشکان جان قبلا که گفته شد اینجا آزادی کامل برقراره
دموکراسی بدون قاون کپی رایت
در ضمن دیوانه نه، دیوونه قبلا بحث مفصلی با دوستان داشتیم اینجا در این رابطه
دیوانه جان اشتباه من را به تازه واردی و جوانیم ببخش. بعد از این دیگر تکرار نمی کنم ;)از این که به من اجازه تام دادی تا نوشته هایت را ذخیره کنم سپاسگزارم
Mod
ببخشید فکر کنم دچار جمود فکری شده ام. آنقدر کتابی تایپ کرده ام که دائما همه چیز کتابی می شود. باز هم من را ببخش دیوونه جان. دیگر تکرار نخواهد شد;)
Mod
" هفت"
مي داني براي شتر هيچ تفاوتي ندارد
بوته اي كه زير پايش له مي شود
كلم است يا گل سرخ
مي دانم كه چشم ها را بايد شست
ولي با چه ؟
نمي دانم
شايد با تبخالي نميكين بر كنار پوزه ام
شايد
شتر... اینجوری تاحالا نگاش نکرده بودم
تو واقعا دیوونه ای
:))
شترحیوان عجیبی ست...
هرگز کشفش نکردم..
.
.
.
نوشته هایت باورنکردنی ست
و کشف نکردنی
ذهن خلاقی داری
آقا بهزاد
حکایتی بوده بس زیبا، در باب اشتر جماعت:گویند شتر زبان بسته را به چشم بندی مجهز می کنند که فقط از جلو دید دارد وبس
آنگاه یک مشت سبزه را به چماقی بسته
در جلوی دیدگان شتر آویزان می کنند
شتر دیوانه(ببخشید)دیوونه هم بی خبر از همه جا
در پی, آن قوت سبز می دود
(قوت که می دانی چیست؟)
اما از بد روزگار
هر چه می کند به آن نمی رسد
حالا قوت بدو ، شتر بدو
و دوباره
قوت بدو ، شتر بدو
در چنین احوالی شتر زبان بسته چنان خستگی ناپذیر در پی قوت راه می پیماید
که تاریخ به چشم ندیده است
غافل از اینکه
در تمام مراحل ذکر شده
این زبان نفهم, زبان بسته
بر سبزه زاری بس وسیع می دویده
خداوند عاقبت آن شتر گرام(که نادانسته مایه ی عبرت شد)
و الباقی ما را
ختم به خیر کند
Mod
"پنج ، به ضافه سه"
تو چشاي كلاغ نگاه نكن
عاشقت مي شود
عاشقش مي شوي
ّبعد در خواب چشمت را در مي آورد
از ته
از كاسه
كه به چشمهاي كلاغ ديگري نگاه نكني
كه عاشقت نشود
كه عاشقش نشوي
با آرزو موافقمنوشته هاتون بدون نام و بدون عکستون هم دیگه برام قابل تشخیصه
زیبا، متفاوت، بی همتا و فکر بر انگیز
در ضمن عالی بود
و اینکه تا حالا اینطوری به یه شتر نگاه نکرده بودم
از این نوع نگاهی که آفریدین و با ما قسمت کردین ممنونم
Mod
من دیشب با ماهی خوابیدم
و صبح ماهی را ترک کردم
و قبل از رفتن گوشه ی باله اش را کشیدم، و کندم
و با خودم بردم.
میدانم ماهی بدون باله، تعادل نخواهد داشت
و دیگر هیچ وقت در مسیر مستقیم شنا نخواهد کرد
شاید حتی روزی که من عروسی میکنم،
ماهی از مسیر کج و معوجی خودش را به من برساند
و من ماهی را دوباره مزه کنم
هر چه باشد ، من ، شترم
و مزه ی ماهی همیشه زیر زبان شتر میماند
چه ماهی دریا، چه ماهی برکه
ولی من میدانم
ماهی من،
یک باله نخواهد داشت
آن باله، نشانی ماهی من است
من،
هستم
من، منتظر هستم
من ، یک فیلسوف منتظر هستم
با انبوهی کوهان خالی از ماهی
و شبی که نمیدانم چرا صبح نمیشود
" یک"
.سیگار میکشم ... و جیش میکنم
...دود میکنم ... دود میشوم
...پر رنگ .. کمرنگ
.
.
ما همه
.نه . دیگر نه
.ما نه ، ما صدای گاو است
ولی من شترم . با دو کوهان بلند
و در شکمم آب و غذای سفرم
.و سفرم ... بیابان
،من
.بد هستم
.من همه هستم
...من
:با تو ام
"دو"
.بدیهتاً من غمگین نمینویسم
،قصه هم نیست
.یا بهتر بگویم .. قصه هم نیستم
،من
.مزهام
.تلخم
...من مزهی آن قصهی تلخم
...و تو
تو حتی شتر هم نیستی
.و حتی تلخ هم نیستی
.تو اصلاً نیستی
..تو
"سه"
تو یعنی چه ؟
تو شاید یک کلمه است
شاید هم یک شعر است
...
ولی میدانم
تو مزه نیستی
و حتی یک شتر هم نیستی
دیده ای ؟
شتر ها رم میکنند
دیوانه میشوند
.سر به بیابان میگذارند
و میدوند
از چه ؟
من نمیدانم
شاید از تلخی مزهی کوهانشان
و غذای شترها همیشه درونشان ماندهاست
و گندیده است
و در قدیم به غذا میگفتهاند قوت
..و تو چه دانی که قوت چیست
و قوت چه میداند تو چیستی
و شاید تو همان قوتی در کوهان شتر
که گندیده است
"چار"
،میدانی
من لطیفم
مثل برکه
به من گیر نده خودم میدانم
برکه همان گنداب است
که آرام گرفته
ساکت
و آب در آن گندیده
و به هیچ طرفی نمیرود
...مثل غذا در شکم شتر
گفتم که .. گیر نده ،
مگر کوهان با شکم چه فرقی دارد ؟
من برکه ام
با دو گل بنفشهی زیبا
روی سینههایم
میدانی ، زیبایی بنفشه هرچقدر هم که اسم گنداب را عوض کند
و بگذارد برکه
ولی
مزهاش را چه کند ؟
من تلخم
یک برکهی تلخ
"پنج"
،میدانی
!اعترافی بایدم
:که به سیاق عامیانه میشود
چیزی ست
یا همان: چیزه
و در ادامه ابروهایم بالا میروند
یعنی من بالایشان میاندازم
...ابروهای قشنگم را
حقیقَتَش آن که
من
دیوانه
نیستم
میدانی چرا ؟
نمیدانی
چون من شترم
و تلخم
دیوانگی تلخی نیست
من اگر تلخم دیوانه نیستم
و این یک راز است
،رازیست بین من
،تو
و کوهانم
،میدانم رازی که سه نفر آنرا بدانند
آن سر دنیا هم دیگر آنرا میدانند
ولی چه باک
"شیش"
من شترم