“Η ζωή είναι αφοσίωση, φίλε. Είναι φιλία και τιμιότητα και φιλότιμο και συμπόνια. Δεν είναι υψηλές θεωρίες περί ανθρωπισμού και ευσυνειδησίας, και συζητήσεις επί συζητήσεων και ασκήσεις επί χάρτου. Η ζωή είναι απώλεια και νοιάξιμο και δημιουργία και γενναιοψυχία και μόχθος. Θέλει κουράγιο να τη δεις καταπρόσωπο, να ξεκολλήσεις απ' αυτά που σε έμαθαν, που σ' τα έβαλαν στο μυαλό κι εσύ τα ενστερνίστηκες σαν χαζοπούλι, και σήκωσες μπαϊράκι να πείσεις και τους υπόλοιπους. Ό,τι κι αν αφορούν όλα αυτά, έρχονται απ' τα παλιά, δεν έχουν όραμα, συλλογικότητα, δεν ξέρω αν με καταλαβαίνεις. Μπλοφάρουν οι παλιοί, οι κονομημένοι, κι εμείς την πατάμε ξανά και ξανά, ανυποψίαστοι, σαν ερασιτέχνες. Αλλά αυτού του είδους η εξαπάτηση δεν καταπίνεται εύκολα.”
―
Δημήτρης Αντωνίου,
Χρωματιστό μαύρο