“Την ευτυχία τη φοβάμαι πιο πολύ από τον πόνο. Αυτόν τον έμαθα. Δεν συνηθίζεται αλλά τον ξέρω. Η ευτυχία μού σφίγγει το στομάχι. Να κοιμάμαι και να ξυπνάω με την αγωνία πότε θα σταματήσει. [...] ανά πάσα στιγμή να μπορεί να τη σκίσει το κάθε περαστικό και απροσκάλεστο τίποτα.”