“ჩვენი სამშობლო, საქართველო სულ გადასარჩენია. მაგ ერთადერთი, განუმეორებელია ვოზდაათ საუკუნეს, არი პატარა, ხლართიან-ხვანჯიანი, მაგ ვოზდაათ საუკუნეს მტერთაგან, დიდ იმპერიათაგან გახრული და გამოხრული. დაპატარავებული მალენკოვის ჭიქასავით- შეჭმული და გამოჭმული, ვითომ ისეთი, ამის იქით მიწა არ ყოფილიყო, მაინცდამაინც მაგ რო არ წეეხდინათ. ასი წლის წინათ რო თქვა რუსთა დროებითი მთავრობის მეთაურმა კერენსკიმ: как нам жит без грузии? (როგორ ვიცხოვროთ საქართველოს გარეშე) რა ვქნათ? რაცხა. მაგენისგანვე მოგონილი საქართველო, რომელიც უყვართ, თუ სავსე დოქით დასდევს უკან; კაცი მიხვდება, რონე ახლა, ორომტრიალში საქართველო შეიძლება დამახინჯდეს, კეთრი ქონდეს, მარა საქართველო იარსებებს, გინდა მაგ უბედური სვე-ბედის, მაგ სიპატარავის, მაგ ყველას გათვალისწინების წვალებაში იყოს ყოველთვის.”