“«Το πρόσωπο και οι κινήσεις σας θα πάρουν περισσότερη ζωντάνια και περισσότερη ποικιλία στις εκφράσεις τους, κάτι που το εμποδίζει τώρα η ατολμία σας. Στιγμές- στιγμές, βλέπω στα μάτια σας το βλέμμα ενός περίεργου πουλιού που κοιτάζει μέσα απ’ τα κάγκελα του κλουβιού του. Ενός πουλιού φυλακισμένου, που είναι όμως γεμάτο ζωή, ανησυχία, αποφασιστική ορμή. Αν μπορούσε να ελευθερωθεί, θα ξεπετιόταν και θα ορμούσε ψηλά, στα σύννεφα…»”