“این پیکربندی زود گذر چیزهادر لخظه ای است که انسان هم زمان زیبایی ومرگ را با هم می بیند. زندگی را باید این گونه گذراند، همیشه در توازن میان زیبایی و مرگ، میان حرکت ونابودی اش. شاید زنده بودن یعنیهمین: دنبال کردن لحظه هایی که می میرند. (موریل باربری_ظرافت جوجه تیغی)ء”