“حیات و هستی بالاخره باید معنایی داشته باشد و هدف و منظوری در آن وجود داشته باشد. جهان نمیتواند زاییده یک اتفاق باشد؛ بنابراین هر چیزی که در زندگی جریان دارد نیز در نهایت باید مقصود و هدفی را دنبال کند. چون وجود داری پس خداوند باید تو را آفریده باشد و چون او تو را که وجودی آگاه هستی، خلق کرده است، پس خود نیز باید آگاه باشد. هرگز از چیزی بی مقدار، چیزی باارزش پدید نمی آید.”