“ایا تو نبودی که سی و هفت بار به خواستگاری راحله آمدی و هر بار که نه شنیدی رفتی و بازگشتی؟
به خدا قسم که این من بودم و اگر هزاربار دیگر نیز نه می شنیدم باز می گشتم، و اگر دیوار می بستید نقب می زدم و اگر از در می راندید از دریچه و از بام می امدم. جان را بهایی نیست بستانید. سوگند به خدایی که در طور ظاهر شد و سپس بر صلیب رفت و از آنجا به مکه در امد که من راحله را از جان دوست تر دارم.
روز وافعه، ص 33”