“... Իսկ աչքերում ցեղի թախիծն էր։ Գունատ ալեխառն մազերը, կարծես, դառնաղի արտասուքով ցողված, կլոր ու ուռած շրթունքները ծխախոտի դեգուստացիայի համար ստեղծված, որ վարժ ու արագ-արագ գլորում էր բերանում սիգարետ-սիգարետի հետևից, համտեսի հաճույքը զգալով։ Խոսում է ցածր, միալար, և հոսում, հոսում է տրամաբանությունը՝ ոչ մի ճիգ կամ լարում։”