“Kahraman, gururun aldatıcı ilahından vazgeçerek kölelikten kurtulur ve sonunda mutsuzluğun hakikatine erişir. Bu vazgeçiş, yaratıcı vazgeçişten ayırt edilemez. Romantıik bir yazarı gerçek romancı yapan metafizik arzuyu yenmesidir.”