“(باد سرد جنوب هنوز كمين کرده بود)
یک برگ تمام اسرار درخت را مي‌دانست
پيوند ميان او و تالاب و نجواهاي شبانه
پيوند ميان او و پرنده و نامة مزرعه و
آمد و شد شعاعِ نور و جنب و جوش ميان واژه و
غروبِ باغ.
پيوند ميان او و مهتاب
پيوند سايهِ او و پسرك چوپان و
ني‌لبك‌اش
(زمستان هنوز کمین کرده بود)
دانه‌اي شن هم
راز جويبار در سينه‌اش بود
راز او و ريشه‌ها
راز او و شاخه گياه و
راز او و رخسار دخترك چوپان و
راز او و سر‌چشمه
(سيل هنوز کمین کرده بود)
باد سرد جنوب که هجوم آورد
سيل که هجوم آورد
برگ روی شاخه و
شن بر بستر آب
هردو كشته شدند
اما هيچ‌كدام
راز عشق را فاش نکردند!”