“ისინი გაჰყურებენ ფანჯრიდან, ისევე როგორც ჩვენ შევცქერით სატელევიზიო ეკრანს: ყველა რაღაცას ველოდებით, მაგრამ დასალოდებელი არაფერია - არც არაფერი მოხდება... ყველა მათი ქმედებები მეორდება. და ჩვენი - არა? ვდგებით საწოლიდან და ვიცვამთ ყოველ დილით, მაგრამ არავინ უწოდებს ამას კოშმარს. მაინც, რაღაც ვერ არის წესრიგში, რაღაც ხდება სამყაროში, და ჩვენ ყველა ვგრძნობთ ამას. არავის ვადანაშაულებ - თავად ვარ დამნაშავეთა რიგებში.”