“دلم میخواست به او بگویم با این بی تفاوتی ها و گمشدن ها در خودم، کسی را از دست دادم که چشمانش پر بود از خواستنِ من. دلم میخواست به او بگویم که چقدر دوست داشتم در لابلای موهای بلند کسی گم میشدم که بی رحمانه دوستم داشت. بی چشم داشت؛ اما وقتی انگشتانم را لای آن موها سُر دادم، از گمشدنم در آن حس، تا سرحدِ مرگ ترسیدم و مثل کسی که طاقت خودکشی را نداشته باشد، با گریه به زندگی برگشتم”