“... Մոլդավանցևը պատահականորեն նայեց խմբագրի աչքերին և կակազեց։ Այդ աչքերն այնքան գարնանային էին, նրանց մեջ այնպես էր զգացվում մարտյան դատարկությունն ու կապույտը, որ նա որոշեց զիջումների գնալ։”