“შიმშილი თუ არ გამოგიცდია და ზედმეტად განებივრებდნენ, ეს მოედანზეც იგრძნობა. წარმატების მიღწევის მოთხოვნილება მაიძულებდა, შემემჩნია თითოეული გაფუჭებული ბურთი. ახლაც კი წარმოუდგენელია იმაზე ფიქრი, რომ თამაშისას ერთი წამი მაინც ტყუილად დავკარგო. ოთხმოცდამეცხრე წუთზე ბურთი აუტზე რომ გავიდეს, მაინც დავედევნები. ასე მესმის ფეხბურთი და მიუღებელია, როცა ფეხბურთელი ბურთს კარგავს მაშინ, როცა მისი გადარჩენა შეუძლია.”