“ای آفتابی که هر ضعف و فتور بینایی ما را چاره ای، شنیدن منطق تو چنان مایه ی رضایت من است که برایم تردید همان لطف یقین را دارد.

(یعنی منطق تو چنان قوی و شیرین است که همانقدر که خواستار یقین هستم، خواهان تردید هم هستم تا برای رفع آن سخنان زیبای تو را بشنوم )
عجب جمله ی زیبایی در اواسط جهنم دانته!”