“Դպրոցում մեզ բնազդը զսպել չեն սովորեցնում: Մենք բոլորս գիշատիչներ ենք... Փոքրիկ, սիրուն, լավ վարժեցրած գիշատիչներ... Օձերի պես տարիներ շարունակ մնում ենք անշարժ... Հետո, միանգամից, ցատկում ենք մեր զոհի վրա... Լավ կամ վատ՝ մարսում ենք և թաղվում մեր անշարժության մեջ ու մոռանում...”