“Այժմ այնքան եմ սովորել, որ գիտեմ, թե ոչինչ չգիտեմ ես,բայց սրանից հետո պիտի ջանամ միշտ ավելին սովորել: Սրանից հետո պիտի միշտ դիտեմ: Պիտի միշտ մտածեմ իմ տեսածի մասին: Դա մարդուն տխուր է դարձնում, բայց հոգ չէ: Մենք, ճիշտ է գոհ ու երջանիկ մարդիկ ենք եղել, բայց միաժամանակ արի ու տոկուն ենք: Հոգ չէ, որ տխուր կլինեմ: Ես մտածում եմ միայն մարդկանց մասին, որոնք տխուր են և անիրավված, բայց դիմացկուն չեն, և ինձ թվում է, որ աշխարհը լեցուն է նման մարդկանցով:”