“Κι ομως, δεν μπορουσα να κανω βημα. Το βλεμμα μου ηταν καρφωμενο στη σπηλια, εκει που βρισκοταν ο Ντιμιτρι, η ψυχη μου. Δεν γινοταν να πεθανει. Αν πεθαινε, θα πεθαινα μαζι του.
-Θυμηθηκα τον Ντιμιτρι που μου ελεγε οτι προτιμουσε να πεθανει παρα να με δει νεκρη.
Ετρεξα, μαζι με τα δακρυα που ετρεχαν στο προσωπο μου.”