“نصیحتم کن، دلالتم کن، ارشادم کن، و بگو که مرگ، حق است و مرگ مادر، بخش کوچکی از حق. اما هرگز مخواه که بر مزار تازه آب خورده ی مادرم، زار نزنم و مویه نکنم. همدردی کن، دلداری بده، نوازش کن اما هرگز مگو که گریست، دردی را درمان نخواهد کرد.
گریستن، به خاطر شفای انسان نیست، به خاطر وفای انسان است.”