“Ξαπλωσαμε στα σεντονια και κολλημενοι ο ενας στον αλλο συνεχισαμε να φιλιομαστε, να φιλιομαστε ασταματητα. Τα χερια και τα χειλη του ειχαν κατακτησει ολο μου το κορμι και καθε αγγιγμα του εκαιγε το δερμα μου σαν φωτια.
Τον λαχταρουσα τοσο καιρο που δυσκολευομουν να πιστεψω οτι το ονειρο μου γινοταν πραγματικοτητα. Και δεν ηταν μονο η φυσικη ελξη. Ηταν κι οτι ενιωθα πανεμορφα κοντα του. Με κοιταζε μ'εναν υπεροχο τροπο. Λες και ημουν η πιο σεξι, η πιο ομορφη γυναικα στον κοσμο. Με τρελαινε ο ηχος της φωνης του οταν μουρμουριζε το ονομα μου σαν προσευχη στα ρωσικα: Ροζα, Ροζα...”