“Ξαφνικα αφησε τα χερια μου και εσκυψε κατα τη μερια μου. Απλωσε αργα το χερι του και πιανοντας μια τουφα απο τα μαλλια μου τη στρυφογυρισε προσεχτικα γυρω απο το δαχτυλο του. Για ενα λεπτο παγωσα και αισθανθηκα οτι ο υπολοιπος κοσμος ειχε σταματησει και οτι το μονο που ειχε πια σημασια ηταν η αισθηση των χεριων του στα μαλλια μου. Αφησε τη τουφα εκπληκτος-και λιγο σαστισμενος-απο την κινηση του.
<<Να μην τα κοψεις>> ειπε αποτομα.
Κατευθυνθηκε προς τη πορτα και ενα χαμογελακι παιχνιδισε στα χειλη του. <<Θα τα πιανεις κοτσο>>.”