“توجه بفرمائید!
احمد آقا کاه‌فروش، با عصبانیت از کفش‌فروش شکایت می‌کنه؛ کفش‌فروش از کفش‌دوز... کفش‌دوز از صاحب کارخانه... اون از دباغ؛ دباغ از پوست‌فروش... پوست‌فروش از گاو و گاو از صاحبش، و صاحب گاو از احمد آقا کاه‌فروش شکایت می‌کنه. همه هم خودشان را بی‌تقصیر می‌دانند!!
تکیه‌کلام همه اینه که «ما تقصیر نداریم...»؛ جمله‌ی «زمانه عوض شده» و «اخلاق اجتماعی خراب شده» را بهم تحویل می‌دن. معلوم نیست کی باید این اخلاق اجتماعی را اصلاح کند و در این میان، گناهکار اصلی کیه؟
راستش را بخواهید، همه‌اش تقصیر خودماس...”