“Μάζεψα όλους τους κάδους και κουβάδες και συλλογιζόμουνα πως ήταν για να κλαις , να 'χεις μπροστά σου μια ολόκληρη λίμνη και να προσπαθείς να σβήσεις τη φωτιά με το νερό που χωρούσανε τα κουβαδάκια μας . Πολλές φορές στοχάστηκα από τότες πως ο κόσμος που παραπονιέται για το 'να και για τ' άλλο δεν είναι από σφάλμα της δημιουργίας , μια απέραντη λίμνη με όλα τα αγαθά , μα φταίει ο κάδος μας που είναι τόσο μικρός .
"Το ακριβό φαρμάκι”