“— Ο Γκάτσος δεν είναι ο καθένας. Εγώ του λέω όλα μου τα μυστικά.
— Αυτό δεν είναι ένα οποιοδήποτε μυστικό. Είναι επικίνδυνο. Εγώ δεν θα το πω στον Γιώργο.
Έγινε έξω φρενών. Τράβηξε με δύναμη ένα κουρελάκι κι έβγαλε και μια τούφα μαλλιά μαζί.

— Το ίδιο είναι ο Γιώργος και ο Γκάτσος; Εγώ με τον Γκάτσο είμαστε ένα, δώσαμε όρκο πως δεν θα έχουμε μυστικά ο ένας από τον άλλο. Εγώ με τον Γκάτσο θα περάσουμε όλη μας τη ζωή μαζί. Ενώ εσύ...
— Τι εγώ;
— Εσύ μόλις που τον γνώρισες και δεν σου έχει στείλει ούτε μια μαργαρίτα.
— Εγώ, κυρία μου, δεν έχω ανάγκη από άνθη.
— Μίλα σιγά, θ' ακούσει ο μπαμπάς.
— Έχω εμπιστοσύνη στον Γιώργο, ούτε χρειάζεται να κρεμάω άσπρες πετσέτες για...”