“Υπάρχουν ορισμένες εμπειρίες που μόνο ο ίδιος μπορείς να προσεγγίσεις , που μόνο ο ίδιος μπορείς να έχεις . Είναι τόσο απύθμενες που δεν μπορούν να μεταδοθούν . Ούτε καν να τις συγκρατήσεις πλήρως δεν μπορείς , κατακλύζουν το σκοτάδι πέρα από σένα , ξεχύνονται , εκτοξεύουν φωτεινά σχοινιά που σε κάνουν να πονάς από μοναξιά και ταυτόχρονα σε δένουν με το κόσμο, γιατί τα τεράστια πράγματα που σου έχουν συμβεί , όσο φριχτά κι αν ήταν προέρχονταν πάντα από τον κόσμο και έτσι ίσως σου προσφέρουν ένα μέρος , έστω κι αν σε βγάζουν από ένα άλλο , έστω κι αν σε βαραίνουν με έναν εαυτό που δε θα μπορέσεις ποτέ να τον εκφράσεις πλήρως στους άλλους.
Αν και οι περισσότεροι θα προσπαθήσουμε .
Κάνουμε σχέσεις , αναπτύσσουμε την εμπιστοσύνη , αφηγούμαστε ιστορίες , αγωνιζόμαστε να περιγράψουμε με λίγα λόγια ότι κόστισε να γίνουμε αυτοί που είμαστε . Μερικές φορές , αν είμαστε πολύ τυχεροί οι ακροατές μας αποκτούν κάποιες αυθεντικές εικόνες αυτού που θέλουμε να πούμε , σαν σπίθες σε σκοτεινό δωμάτιο , αλλά ποτέ το σύνολό του , ούτε καν οι καλύτεροι μας φίλοι ή οι κοντινότεροι εραστές μας γιατί το σύνολο αυτό είναι πέρα από τον προφορικό λόγο . Δεν ζει πουθενά , απολύτως πουθενά παρά μόνο κάτω από το δέρμα σου . Εκεί αναφλέγεται , τεράστιο , επικίνδυνο , κατάδικό σου .”