“Συγκεντρωθείτε εκλεκτοί θαμώνες και θα σας απαγγείλω μια ιστορία " .
Η Σαφίρα πήρε ένα μικρό αγόρι στην αγκαλιά της και το έβαλε να καθίσει πάνω σε ένα βαρέλι , για έχει καλύτερη θέα .
" Παρασύρεσαι πάλι , ποιητή " προειδοποίησε .
" Άσε το παλικάρι να μιλήσει όπως προστάζει το χάρισμα του " είπε η μητέρα της .
" Είναι ο μόνος άξιος αγαπητικός που μας έφερες ποτέ " .
" Για τελευταία φορά μητέρα , δεν είναι αγαπητικός μου " .
" Να γίνει τότε . Ποιος αλλος θα σε ανεχόταν τόσο καιρό ? "
Ο Τομά κοκκίνησε κάτω από τη γενειάδα του και δίχως να καθυστερήσει πήρε το σιτάρ στα χέρια του .
Είχε επιτέλους βρει που ανήκει”