“خورشید شامگاهی آسمان را ترک گفته است
و بر قله‌ی «یاگامی»
روشنایی به سیاهی می‌گراید.
می‌پنداشتم مردی دلیرم
امّا آستینِ قبای نازکم از اشک نمناک است.
مجموعه‌ی آثار احمد شاملو / دفتر دوّم: گزینه‌یی از اشعار شاعران جهان، ترانه‌‌ی سرزمین آفتاب”