“Το διακυβευμα για μένα δεν ήταν ποιον και τι υπηρετούσε ο αστυνομικός, αλλά αν εγω θα του φερόμουν όπως εκείνος, ανθρώπινα [......]. Μέσα απο τέτοια βιώματα που θέτουν ακραία προσωπικά διλήμματα που πρέπει να απαντηθούν με πράξεις, ακαριαιά, χωρίς πίστωση χρόνου, μου έμαθε να ακτοβατώ η ζωή. Μια ακροβασία μεταξυ επιτιθέμενου με στόχο την άλωση του συστήματος και ενός ρομαντικού εξεγερμένου που αρνείται να αλώσει την ίδια του την φύση. Μια πάλη μεταξύ σκοπού και μέσου, ποιος αγιάζει ποιόν.”