“Είμαι τρελή. Είμαι υποκείμενο αχρείο. Το ξέρω το παραδέχομαι. Αλλά δεν θέλω να το ξέρει κανείς άλλος. Δεν βαστάω να ξέρουν οι άλλοι την αχρειότητα μου. Βλέπεις πάντοτε ήμου δειλή. Λογάριαζα τους ανθρώπους. Βάσισα την ύπαρξη μου πάνω σε μερικές ηθικές αξίες αντικειμενικές. Και τούτο γιατί υποκειμενικά τα θέλω όλα δικά μου. Και τουτ ποειν, κακείνο μη αφιεσαι. Εγωισμός, πλεονεξία, που βρήκαν όργανο την υποκρισία για να ικανοποιηθούν.”