“Η ζέστη δεν ήταν απλώς μια θερμοκρασία, ήταν ένα φυσικό εμπόδιο που σε ανάγκαζε να κινείσαι σαν να κολυμπάς σε λάσπη. Ο Μονταλμπάνο κοίταξε τη θάλασσα που έλαμπε κάτω από τον ήλιο του Αυγούστου και σκέφτηκε πως μερικές φορές η αλήθεια μοιάζει με το βυθό: όσο πιο καθαρά είναι τα νερά, τόσο πιο πολύ σε τρομάζει αυτό που βλέπεις να κείτεται εκεί κάτω, ακίνητο και ξεχασμένο από τον χρόνο”