“Ο πόλεμος αυτός δεν είχε μέτωπο. Ήταν παντού. Στα σοκάκια του χωριού, στις κουβέντες της βρύσης, στα βλέμματα που απέφευγαν το ένα το άλλο. Ο Γιάννης και ο Θύμιος, δυο άνθρωποι που κάποτε μοιράζονταν την ίδια γη, βρέθηκαν τώρα να κοιτάζουν ο ένας τον άλλον μέσα από την κάννη μιας μοίρας που δεν επέλεξαν. Στα βουνά οι αετοί συνέχιζαν να πετούν ελεύθεροι, αλλά κάτω στις χαράδρες, οι λύκοι είχαν ήδη αρχίσει να δείχνουν τα δόντια τους, ορίζοντας μια νέα, άγρια ιεραρχία επιβίωσης.”