“ქარბუქს შეეყარა შორიგზად, ვრცელ შარას მიჯნაზე ახლოს ჰიუდსპეტის ქაუნტთან, სადაც ძველად რკინიგზის საზოგადოებას უნდა ეყარა თავი. გრძელი საღამო ბუნიობდა სულნაკლულ მხარეში და არა უჩანდა დასასრული ლამპადთა ყოველ მომდევნოს, მაღლა იღერძებოდნენ რეზოლუტად როგორც მუდრი ნიშანნი უსასრულო სიხეტიალისა.
ძველმანი პალტოს ქამარი შემოიჭირა ბალთაზედ, რომ ღამინდს არ ჩამოერთმია მისთვის ერთადერთი კუთვნილი ამაგი მოკვდილობის წინ,
და როგორც მოხერხდებოდა ისე, ქანცი სიარულით სვლა განაგრძო სადმე უსახელოურის მიმართულებით, სანამ რა ჟამს მაგისტრალი არ ახვეტდა მის განაბულ სხეულს და არ შეისრუტავდა მას, როგორც გვარად უცნობი დაკარგულისა.”