“...τα Χριστούγεννα πλησιάζουν, σαν ένα μελιχρό όραμα μιας κατάθαμπης, αλλοιωμένης πολιτείας. Οι μέρες μικραίνουν, ο αέρας γλυκαίνει, σα μια αγκάλη που δροσίζει καθ’ υπερβολή.
Σε ένα άλλο, αλλότριο επίπεδο, με τις αύρες πνέει μια ελπίδα, μια προσδοκία αξήγητη. Δε μπορεί ούτε να αγνοηθεί ούτε να ερμηνευτεί...”