“Анатол Франс, "Мислењата на г-дин Жером Коињар":
„ ... ако идната раса задржала некакво сеќавање за нашето име или нашите списи, можеме да предвидиме дека ќе ја вкуси нашата мисла само со ова генијално дело на лажна смисла и погрешно толкување, кое единствено ги овековечува генијалните дела низ вековите. Долготрајноста на ремек-делата е обезбедена по цена на мошне бедни интелектуални авантури во кои празноглавиот со манипулативни игри им презентира зборови на уметничките души. Не се плашам да кажам дека во сегашно време нема да слушнеме ниту еден стих од Илијада или Божествената комедија во оригинална смисла. Да се живее значи да се трансформира, а постхумната природа на нашите пишани мисли не е ослободена од овој закон: тие ќе продолжат да постојат само под услов да бидат сè повеќе и повеќе различни од она што биле кога ја напуштале нашата душа. Па затоа, она за што ќе ни се восхитуваат во иднина, ќе ни биде сосема непознато...”