“Αν στη φύση υπάρχει κάποια ελάχιστη αίσθηση δικαιοσύνης και αν η νομοτέλεια του σύμπαντος περιέχει την έννοια της ηθικής αποκατάστασης, τότε τα άτομα άνθρακα που δημιούργησαν το σώμα εκείνου του ταλαίπωρου Ράμον ή Ράμπλον, ή όπως τελικά τον έλεγαν, είναι απόλυτα δίκαιο να βρεθούν κάποια στιγμή μέσα σ' ένα διαμάντι και να μείνουν εκεί για πάντα, μέσα στο σκληρότερο και πολυτιμότερο υλικό του σύμπαντος, νά μια μορφή αθανασίας πολύ πιο ρεαλιστική απ' αυτήν που επιζητούν οι ποιητές και οι μυθιστοριογράφοι, και σκέφτομαι ότι μπορεί και να συμβαίνει αυτό, οι καλοί και οι δίκαιοι και όσοι κατηγορήθηκαν άδικα, ίσως να έχουν καταλήξει μέσα σε διαμάντια.”