“Λένε ότι η αθωότητα λάμπει στο τέλος. Δεν αποκλείεται. Συνήθως φτάνει υπερβολικά αργά, τότε που το θύμα, ο αληθινός θύτης και ο υποτιθέμενος θύτης έχουν γίνει μόρια σκόνης -η αλήθεια, χρυσό φίδι που σου ξεφεύγει διαρκώς, κι όταν επιτέλους το πιάσεις, σε δαγκώνει κατάστηθα.”