“Η φωνή της κυρίας Μέντες έρχεται από πολύ μακριά, από τότε που εκείνη και η μητέρα μου ήταν μαζί σχεδόν κάθε απόγευμα, συζητούσαν για ώρες, και οι φράσεις τους, σαν αόρατα νήματα, ξεκινούσαν από τη μία κι έφταναν στην άλλη, νοερό πλεκτό που έμοιαζε αδύνατο να ολοκληρωθεί παρόλο που ποτέ δεν ξηλωνόταν, αντίθετα, φαινόταν ικανό ννα υφαίνεται για πάντα·”