“მონოთეიზმი კი არ უტოვებს ადგილს სხვა ღმერთებს და აგრესიულად იცავს თავის ექსკლუზიურ ადგილს ადამიანის სულში. თავისთავად, მონოთეიზმი არ ნიშნავს, რომ ის უფრო აახლოებს ჭეშმარიტებასთან ადამიანს, ვიდრე პოლითეიზმი, რომლის შემთხვევაშიც რელიგიური სისტემის შემქმნელი ადამიანები ღმერთის ფუნქციებს ანაწილებენ რამდენიმე ღვთაებაზე და მათ იერარქიას ქმნიან. ბოლოს და ბოლოს, ჭეშმარიტება მხოლოდ ღმერთმა იცის და არა იმ ადამიანებმა, რომლებიც მისი სახელით საკუთარი წინაპრების მიერ შემუშავებულ რწმენებს ქადაბებენ.”